« Το Μεσολόγγι το μικρό, κ’ εκείνο στοιχειωμένο,
Ατάραχο στα τούρκικα τα κύματα βαστιέται,
Χουμάει τ’ ασκέρι επάνω του, τσακίζεται, σκορπιέται…
Είναι πασάδες τώρα δυό κι αμέτρητα τ’ ασκέρια.
Ο Ιμπραήμ κι ο Κιουταχής. Μα και το Μεσολόγγι
Κρύφτει στα μετερίζια του σα σε σπηλιές, ξεφτέρια,
Και κάπου κάπου ακούγονται και κανονιώνε βόγγοι».
«Εκείνοι που φυλάγουνε το Μεσολόγγι τώρα
Έχουνε τείχια γύρω τους και αίμα στην καρδιά τους,
Αίμα καθάριο, ελληνικό, που δίνει στα ποδάρια
Φτερά, τσιλίκι στην καρδιά, και σαν θεριά, λιοντάρια,
Σπιθοβολάει θεόφοβη η φλογερή ματιά τους.
Ένα δεν έχουν μοναχά, ένα στερεύοντ’ όλοι,
Ψωμί, μπαρούτι, βόλι».
«Πεινάς! Ο κόσμος το ’μαθε, και όμως τα παιδιά σου
Πεθαίνουν ολοένα,
Πεθαίνουν… πεινασμένα!»
«Στο Μεσολόγγι έφαγαν μπαρούτι για ψωμί,
Αλλά δεν δίνουν τα κλειδιά, δεν δίνουν την τιμή».
«Καλόγηρος της Κλεισούρας» του Κ. Κρυστάλλη
boulisxx-boulisxxblogspotcom.blogspot.com/

Loading more stuff…

Hmm…it looks like things are taking a while to load. Try again?

Loading videos…