Ja sherry, we gaan het eens over sherry hebben. Niet over de sherry waarvan de meeste Nederlanders denken dat het sherry is, want die heeft weinig meer te maken met sherry zoals het ooit was of bedoeld was.
In de 16e en 17e eeuw waren het Hollandse en Engelse koopvaarders die de wijnen uit de Jerez vervoerden over de wereld. Nog steeds zijn Engeland en Nederland de belangrijkste exportlanden voor sherry.
Maar zoals met heel veel producten zijn sherryproducenten onder druk van (voornamelijk) Nederlandse inkopers overstag gegaan. Het moest altijd goedkoper en om goedkoper aan te kunnen bieden moet je nu eenmaal altijd concessies doen aan de kwaliteit van een product.
Die inkopers, die door schaalvergrotingen steeds machtiger en schaarser worden, zijn al decennialang zo goed in het onder druk zetten van producenten van allerlei levensmiddelen, en dus ook wijn, dat we van veel producten niet eens meer weten hoe ze nou smaakten of erger, zoals in het geval van sherry, er een nieuwe veel lagere norm is ontstaan.
Op het moment zie je gelukkig wel steeds vaker dat producenten specialiteiten gaan maken die voor een kleinere markt bedoeld zijn. Dat kan ook niet anders want het grote publiek heeft geen idee meer en kijkt alleen naar prijs.
Af en toe neem ik jullie mee naar die plaatsen waar ik me laat informeren, waar ik proef en waar ik bepaal wat ik inkoop.
Maak kennis met de exportmanager van Lustau die ik enkele maanden geleden ontmoette en vertelt over de East India Solera, een sherry die een snoepje en een feest is en eigenlijk als een dessertwijn bij crème brulee of blauwe kaas genuttigd dient te worden. Of gewoon op de bank met een dikke reep pure chocolade met 85% cacao.
Te koop bij Slijterij de Vuurtoren te Breskens
devuurtoren.nl
Loading more stuff…