Surreele dag. Een business man in een pak van poeder stof. Met een stille massa lopend over de Williamsburg brug. De stad in haast verlatend. De hassidic jood bood ons water aan. En keer op keer lachten we als we op tv weer zagen hoe die dikke agent wegholde van de wolk. En iedere discussie met buitenstaanders liep uit op emotie versus analyse, gedoemd tot een impasse gekleed in ongegrip. De eerste vraag werd: waar was jij? En in een ziploc zakje bewaarde ik mijn wtc puin. Alsof ik een honderdtal zielen gegijzeld hield. Een ieder werd plots 1, verbonden met stars en stripes. Op deze dag 10 jaar geleden, werd ik een New Yorker.

Surreal day.
A businessman in a suit made out of dust. A silent mass crossing the Williamsburg Bridge. The Hassidic handing me water. Time after time nervously laughing when we saw that fat cop on TV running away from the cloud of dust. Discussions with outsiders always ended up with emotions versus ratio, doomed to an impasse dressed in misunderstanding. The first question changed in “Where were you”. In a clear Ziploc I saved WTC dust, as if keeping a hundred souls hostage. For one time we became one connected by stars and stripes. On this day 10 years ago, I became a New Yorker

Loading more stuff…

Hmm…it looks like things are taking a while to load. Try again?

Loading videos…