“ Voor het voortbestaan van de gouden tijd!” demonstreert het volk in Brecht’s Mahagonny. “Voor de vrijheid van de rijken.”, “Voor de eigendom!” en “Voor de onteigening van de anderen.” etc. Mahagonny is een afspiegeling van onze maatschappij. De grootste misdaad hier is om geen geld te hebben. En zo maakt deze regering ons – tot misdadigers, armoedzaaiers, bedelaars : “Ze staan met de rug naar het publiek en te veel met de knip open naar Den Haag.” Neen, we staan met de rug tegen de muur en met de handen in de lucht. Zij zeggen dat we voor onze privilegies vechten. Wij zeggen dat we voor onze rechten vechten. Voor ons bestaan. 
Wij kennen deze minachting voor de onderdanen - uit onze geschiedenis. Toen de burgers der Nederlanden voor de landvoogdes Margaretha van Parma verschenen om hun rechten op te eisen, fluisterde een adviseur haar in : “N’ayez pas peur Madame, ce ne sont que des gueux” (Wees niet bang het zijn maar bedelaars.) Vanaf dat moment noemden de burgers zich geuzen, verkleedden zich in bedelaarsmantels – en de tachtigjarige oorlog, die in de europese geschiedenis als opstand te boek staat, begon. Het resultaat was een vrij volk dat zichzelf regeerde. 444 jaar later zijn de nieuwe geuzen de kunstenaars en iedereen die niet langer op deze manier geregeerd wil worden. De spaanse overheersing is… 
Voor het voortbestaan van de gouden tijd? Neen! Voor het begin van een nieuwe!