Dead Dean Films (2008)

See here fore a better resolution:
youtube.com/watch?v=NcEUnDTOj_g

The Elephant in the Room is a documentary following British filmmaker Dean Puckett through his journey into the 9/11 Truth Movement: a global movement of 'conspiracy theorists' who believe that the official explanation about what happened on 9/11 is totally or partially inaccurate.

The filmmakers travel from middle England, across Europe and to New York for the six year anniversary of the attacks, where the film takes one final twist as we are introduced to the 9/11 first responders who are suffering from various grave health difficulties due to the toxic dust that they breathed in trying to help their country during the weeks after this tragic event.

Told with a personal hands on approach that avoids advancing any one position, the film asks the question: are these crazy conspiracy theorists? Or is 9/11 Truth a credible political movement?

You decide.

Featuring Cynthia McKinney, William Rodriguez, John Feal, Alex Jones, Scott Forbes, Luke Rudkowski, Richard Gage and many more...

Nederlands:

- Betekenis van "The elephant in the room"
Een serieus aanwezig probleem dat wordt vermeden omdat het te groot is om te kunnen omvatten.

Naarmate de rampbeelden uit 2001 dieper wegzakken in de collectieve herinnering, verruimt zich het perspectief waarin deze zo bepalende gebeurtenis kan worden belicht. Niet langer bestaat een kritische film over 9/11 uit slechts een opeensomming van onjuistheden en leemten in de lezing van de Amerikaanse overheid.

"The Elephant in the Room" lijkt een poging om kritiek op de gangbare lezing over 9/11 los te maken van het opgedrongen imago van wereldvreemd en radicaal denken. Deze film schildert vooral mensen die in actieve zin het dichtst bij de aanslagen betrokken waren. De first responders. Hulpverleners van brandweer, politie en uiteenlopende ondersteunende taken.
In een mengeling van gelatenheid en woede, maar toch vooral onmacht, vertrouwen deze mensen hun ervaringen toe aan de camera. Dit resulteert in een aantal observaties en bespiegelingen die veilig genoeg zijn om tot het mainstreamnieuws te mogen doordringen, ervaringen zijn immers nog geen feiten. Maar de kracht van de beleving blijkt directer dan woorden.
Het formaat van de olifant in de kamer [the elephant in the room] laat zich eigenlijk het best duiden door een besef van ontoereikendheid, voelbaar bij iedere getuigenis door de first responders. Er klopt van alles niet, maar het beest te groot om de contouren te kunnen zien. Na zware tegenslag en ziekte verliezen mensen soms de behoefte om hun identiteit te ontlenen aan uiterlijke gebeurtenissen. Wat rest is een eerlijkheid, een basale op overleving gerichte houding waarbij het gesproken woord geen extra effect meer nodig heeft. Waarin dingen eenvoudig mogen zijn wat ze zijn.
Winnaar London Indipendent Film Festival 2008

Door de gelaagdheid van de film, inclusief beelden van functionarissen uit de Bushregering en fragmenten uit het Amerikaanse Congres, kan een indrukwekkend beeld ontstaan over de menselijke kant van het 9/11 drama. Treffend is het contrast tussen de dienstverlenende, zichzelf opofferende reddingswerkers en de ongrijpbaarheid, medogenloosheid eigenlijk, van een overheidsapparaat dat wordt aangestuurd door individuen met ondoorgrondelijke agenda's. Een overheid die wellicht zoveel vragen moest openlaten omdat de harde feiten het licht niet kunnen verdragen.
De meeste geïnterviewden in deze film zijn in de jaren na 9/11 niet alleen getekend door hun getuigenis van totale vernietiging, het dagenlang bergen van lichaamsdelen en het inademen van lucht waarin tonnen vrijgekomen asbest en andere stoffen (waarover de overheid bewust bleef zwijgen), maar vooral door de onverschilligheid waarmee door hun overheid op hun offers is gereageerd.

CYNTHIA McKINNEY
Lichtpuntje in het officiële decor van post- 9/11 is de inbreng van Georgia's voormalig lid van het Huis van Afgevaardigden, Cynthia McKinney . Zij wordt kort op de camera gevolgd en over haar 9/11 ervaringen geïnterviewd, zelfs bij een kapper die haar strakke kapsel aanvankelijk wreed onttakelt tot een wild afrokapsel. Wederom de menselijke maat, afgewisseld met verbazingwekkende beelden waarin zij als lid van het Huis van Afgevaardigden de minister van Defensie, Donald Rumsfeld, en voorzitter van de Joint Chiefs of Staff, Richard Myers, scherp ondervraagt over kwesties als: wie is verantwoordelijk voor het telkens verdwijnen van duizenden miljarden dollars omdat volgens het Pentagon de computers niet kunnen samenwerken?
Of: hebben de grootschalige War Games op 9/11 bijgedragen aan een verzwakking van de militaire respons? Rumsfeld reageert door te zeggen dat de vraag hem ontschoten is. Myers meent zich van Generaal Eberhart (NORAD) te kunnen herinneren dat door de War Games de reactietijd juist werd verbeterd.
"Waarom zijn mijn eerdere schriftelijke vragen nog steeds niet beantwoord?" vraagt McKinney zonder een reactie te krijgen. Wanneer zij aan Myers vraagt wie verantwoordelijk was voor de totale War Games operatie op de dag van de aanvallen, onderbreekt de voorzitter, Republikein Duncan Hunter , haar ijzig met een aan Myers gericht verzoek om het antwoord kort te houden.

Na het verspreiden van twijfel over haar patriotische gezindheid door vermeende donaties aan militante groeperingen in het Midden-Oosten, werd zij in 2002 niet herkozen als Democratisch Afgevaardigde voor het Huis, hoewel zij alweer in 2004 voor Georgia's 4th Congressional District werd gekozen. De beschuldigingen zijn nooit hardgemaakt. In 2006 verloor zij opnieuw na een conflict haar zetel in het Congres.

Ditmaal verliet zij de Democratische Partij. Door de Green Party werd zij voor een derde maal (eerder in 2000 en 2004) gevraagd om in 2008 namens deze partij kandidaat te zijn voor het Amerikaanse presidentschap. Deze keer stemde ze toe.

Bron Nederlandse artikel:
waarheid911.nl/911documentaires.html#elephant_in_the_room