ก่อนอื่น เราต้องเข้าใจว่า “วิชา” คือภาพสะท้อนของความสัมพันธ์ภายในของสรรพสิ่ง ซึ่งมา จาก “หลักวิชา” ที่กำหนดขึ้นจาก “กฎของความจริงแท้” (Reality) ที่ดำรงอยู่จริง (Existence) ย่อมแน่ นอนและถูกต้องตลอดไป จึงเป็น “สัจธรรม” (Truth) ที่มีเพียงหนึ่งเดียว ดังนั้น ถ้าเป็นนักวิชาการจริง ก็จะไม่มีคำพูดที่ว่า “นักวิชาการก็มีความคิดที่หลากหลาย มีจุดการมองที่แตกต่างกันได้” เพราะที่ว่านั้น คือ คุณสมบัติของนักทฤษฎี ไม่ใช่คุณสมบัติของนักวิชาการ โดยเฉพาะยังเป็นทฤษฎีที่ผิดอีกด้วย ซึ่ง เรียกทางภาษาบาลีว่า “มิจฉาทิฏฐิ” เพราะ ถ้าเป็นนักวิชาการจริงต้องเห็นตรงกันหมด เพราะวิชา หมายถึง ความจริงเพียงหนึ่งเดียว
ด้วยเหตุนี้ หลักวิชาจึงเป็นเครื่องตัดสินความถูกผิดของทฤษฎีและนโยบาย ดังนั้นเมื่อทฤษฎี หรือ “ความเห็น” (Theory) หรือนโยบายขัดแย้งกับหลักวิชา จะต้องถือเอาหลักวิชาเป็นหลัก เพราะ ทฤษฎีและนโยบายนั้นกำหนดขึ้นจากความต้องการของมนุษย์ จึงเปลี่ยนแปลงได้และไม่แน่นอนว่า จะถูกต้องเสมอไป แต่หลักวิชากำหนดขึ้นจากกฎของความจริงแท้ จึงถูกต้องและแม่นยำเสมอไป และ สามารถนำเอาไปแก้ปัญหาใดๆ ก็ได้ เช่น นโยบาย 66/2523 เป็นต้น

Loading more stuff…

Hmm…it looks like things are taking a while to load. Try again?

Loading videos…