“In 2050 zijn we met 9 miljard mensen. Willen we de hele wereld van voldoende voedsel voorzien, moeten we vandaag in actie schieten. Voor een landbouw die genoeg produceert zonder het milieu te schaden en die miljoenen boerenfamilies de kans biedt zich uit de armoede te werken." Een voorproevertje van de nieuwe campagne van Vredeseilanden.

trailer van de documentaire van Roel Nollet
met muziek van "Collieman - Farmerman life ft. Unlisted Fanatic"

Dakar, 30 maart 2008. Een radeloze menigte vult de straten van de wijken Derklé en Khar-Yalla. Zwarte rook. Stenen en andere projectielen vliegen in de richting van de opgetrommelde politiemacht. “Wij hebben honger”, staat er in rode letters te lezen op de witte t-shirts van jongeren. In Senegal, maar ook in Burkina Faso, Kameroen, Egypte, Tunesie en Marokko komen mensen op straat tegen de hoge voedselprijzen.

Senegal importeert 70% van z’n rijst. Onder druk van het IMF en de Wereldbank voerde Senegal in de jaren ‘80 de Structurele Aanpassingsprogramma’s door. Alle omkadering en ondersteuning aan landbouw werd teruggeschroefd. 'Senegal moet niet zelf willen produceren, maar kan veel goedkoper voedsel op de wereldmarkt kopen, luidde de redenering'.

Wat nooit zou gebeuren, gebeurde toch. Tegenvallende oogsten jagen in 2008 paniek door de wereldwijde voedselmarkten. Speculanten op zoek naar snelle winst wakkeren het vuur verder aan. Er komt te weinig rijst toe in Dakar, en de rijst die er is, is onbetaalbaar. Ook op het platteland slaat de honger onzichtbaar, maar genadeloos, toe.

De verwaarlozing van de eigen landbouw van de voorbije dertig jaar, blijkt in 2008 een dodelijke stommiteit. Het is hard ontwaken voor de landen van West-Afrika, en in het bijzonder voor Senegal. Maar de les is aangekomen. De landen in de regio gooien het rooi om en hebben de ambitie om hun landbouw weer op de rails te zetten - zij het met wisselend succes.

Loading more stuff…

Hmm…it looks like things are taking a while to load. Try again?

Loading videos…