Aprendamos a mirar derredor...
hai sorrisos, hai olladas, hai poesía.
Quedemos co fermoso da vida.

Pero sigamos observando...
hai golpes, hai violencia, hai morte.
Ser inferior.

Escoitemos o noso mundo...
hai silencios, hai palabras, hai amor.
Vaiamos máis alá.

Oímos ruídos, voces, golpes, violencia.
Concentrémonos.
Hai medo, hai amargura, hai rancor.

Abramos, pois, os ollos, os oídos, os sentidos, a mente...
Abracémonos nunha aperta de intolerancia cara aos que non recoñecen a igualdade.
Fagamos un nó enxordecedor de solidariedade.
Construamos un mundo mellor.

(Novembro 2009)