A time to weep, and a time to laugh; a time to mourn, and a time to dance;

Ο θρήνος, ο μόχθος, η εξάντληση, η κραυγή, η βαρβαρότητα, ο πολιτισμός, η ανθρώπινη φύση. Το σώμα σε ρόλο θύτη-θύματος, ο άνθρωπος σε αντιπαράθεση με το ζώο.

Μετά το Domestic animals (2008), η νέα παραγωγή της ΖΗΤΑ με τίτλο A time to mourn*, ασχολείται με την ανθρώπινη φύση και την αδυναμία της να υπερβεί ζωώδη ένστικτα εις το όνομα του πολιτισμού και της εξέλιξης. Αντιπαραθέτοντας άνθρωπο με ζώο, άγριο με ήμερο και θύτη με θύμα, το έργο μιλά για την διαχωριστική γραμμή μεταξύ αντίθετων και ταυτόχρονα για τη συνθήκη που τα ενώνει. Ένα ντουέτο έρευνα στο θέμα της βίας, με υλικό το σώμα ως μέσο έκφρασης του θρήνου που μας συνοδεύει.

* καιρός του κόψασθαι, Παλαιά Διαθήκη, Εκκλησιαστής, Κεφάλαιο 3

χορογραφία: Ίρις Καραγιάν
μουσική: Νίκος Βελιώτης
εικαστική επιμέλεια: Νίκος Παπαδημητρίου
φωτισμοί : Ελισάβετ Μωράκη
ερμηνεία: Χαρά Κότσαλη, Μαριλένα Πετρίδου
flyer:Ελισάβετ Μωράκη


A time to mourn - A Zita Dance Company Production - Filmed live at kinitiras studio