Kayıtdışı '03 doku[n
11 Feb 2010
Yildiz Technical University, Faculty of Architecture, Istanbul

Yasemin Yıldırım
Onur Güngör
Neşe D. Akbaş
Muharrem Yıldırım

Project Description:
Projenin başlıca kaygısı izleyici ile çoklu düzeyde etkileşimdir. Buradaki etkileşimlilik kavramı sürece işaret eder ki süreç ürünün kendisidir ve kolektif bir katılım öngörür. Boş bir oda ve boş bir kutudan oluşan (performans alanı) eserin yerleştirme alanı, aslında fiziksel olarak etkileşebildiğimiz sentetik bir alan yaratan dijital bir yapıdır. Bu cisimsiz yapı izleyicilerin etkinlikleriyle her seferinde yeniden kurulmakta, cisimleşmektedir. İzleyicinin / kullanıcının mekanın içerisinde belirlenmiş olan alana (kutuya) bıraktığı kendine ait her bir tutam saç (makasları kullanarak) gerçekte bu dijital yapıyı aktive etmek için kullanılan organik bir veri girişidir. Sağlanmış olan her organik data gerçek zamanlı görsel ve işitsel bir çıktıya karşılık gelir. Bir projeksiyon yardımıyla yansıtılan bu görüntüyle yine aynı alanda var olan izleyicilere ait gölgeler, yani bedenin hareketiyle etkileşim sağlanır.

Günümüzün teknoloji kültürü herkesin kendi hayatından küçük parçalarla ortak olduğu bir sanal gerçekliğin bir çok düzeyde fizikselleştigi bir süreçtir. Bu fizikselleşme sürecinde tam da gündelik hayatta alışık olduğumuz mantıksal süreç ters yüz edilebilir. Her gün sosyal ağ sitelerine milyonlarca resim yükleniyor yada alışveriş sitelerine milyarlarca bitlik veri akışı oluyor. Burada da izleyici/kullanici kendine ait veri girişiyle etkileşim sağlar. Ancak bu veri, istenilen sanal dünyaya ait matematiksel bir veri değil makasla kesilebilecek kadar somut, dokunulabilecek, fiziksel dünyaya ait, hatta bedenin bir parçasıdır. Aynı şekilde fizik kurallarının geçerli olduğu sanal bir yapı içerisinde etkileşim ve dokunma deneyimi benzer şekilde algımızı çalkalayacaktir. Arayüzün kaybolduğu, dijital etkileşimin organik bir data girişiyle tanımlandıgı bir noktada sanal ve fiziksel gerçeklik içiçe geçmiş sınırları ve tanımları muğlaklaşmıştır. Bunun yanında Izleyiciyi/kullanıcıyı aktif katılıma dayalı organik veri kaynaği olarak konumlandırmasıyla izleyicinin sanat yapıtıyla olan ilişkisini de yeniden tanımlar.