1. Voor de duidelijkheid dit restaurant heeft niets te maken met het zeer mooie Peterhof , het restaurant is even buiten het geweldige Peterhof gelegen. Wij denken dat de leiding van dit restaurant snel aan vervanging toe is.

    Paleizencomplex in Peterhof ,in dit complex is de catering uitstekend en de bediening zeer vriendelijk.

    De Grote Cascade met daarachter het Grote PaleisIn de stad Peterhof (Russisch: Петергоф, Petergof) ligt een zeer bekend, Russisch paleizen- en tuinencomplex. Het werd gebouwd op bevel van een Russische tsaar, Peter de Grote, en wordt vaak het “Russische Versailles” genoemd. Peterhof ligt ten zuidwesten van Sint-Petersburg en kijkt uit over de Finse Golf. De tuinen en paleizen van Peterhof zijn opengesteld voor het publiek en vormen een grote trekpleister voor duizenden toeristen.

    # vimeo.com/17492146 Uploaded 39 Plays / / 0 Comments Watch in Couch Mode
  2. by visit the Venetian Las Vegas Nevada
    The Venetian Resort Hotel & Casino heeft een volledig uitgeruste spa, een healthclub, een buitenzwembad, een spabad en een stoomcabine. De zakelijke voorzieningen bij deze 5.0-sterrenaccommodatie zijn onder andere een zakencentrum, vergaderzalen voor kleine groepen en een limousine- of autoservice. Bij deze accommodatie met spagelegenheid hebt u keuze uit een restaurant, een bar/lounge en een bar aan het zwembad. Gasten kunnen tegen betaling gebruikmaken van een pendeldienst van en naar het vliegveld. Voor evenementen zijn er onder andere voorzieningen als een danszaal, een tentoonstellingsruimte, conferentieruimtes en een banketgelegenheid. Het personeel kan op verzoek een huismeesterservice, een huwelijksservice, evenementencatering en het wisselen van valuta regelen. Extra voorzieningen zijn onder andere een casino, een nachtclub en een fitnesscentrum.

    # vimeo.com/17401667 Uploaded 38 Plays / / 0 Comments Watch in Couch Mode
  3. Jos Dinkelaar in Weert,
    21-02-1915 te Rotterdam Overleden in Weert 25-01-1995 begraven St. Joseph. kerk in Weert -Keent
    Met dank aan Pastor Schreinemacher !
    1961-1969 Kapelaan Ruud Schreinemacher ,was dus eerst in andere kerk.

    Tevens wordt bij die gelegenheid het boek over 75 jaar geschiedenis van de St. Josephparochie
    gepresenteerd. Lang verwacht en dan is het er toch gekomen! De titel luidt: “Parochie St. Joseph,
    Keent. Van een plattelands- naar een stadsparochie in woord en beeld.” De redactie zal het eerste
    exemplaar feestelijk overhandigen aan pastoor J. Rosenhart. Het kerkbestuur van parochiecluster
    Weert-Zuid, voorheen St. Josephparochie en parochie Verrezen Christus, nodigt alle parochianen en geïnteresseerden uit hierbij aanwezig te zijn.
    Het boek is al enige jaren geleden uitgegeven , maar het boek en de DVD zijn nog verkrijgbaar.


    Dan is ook een DVD met beeldmateriaal beschikbaar voor € 2,50 als bijlage bij het boek en € 7,50 bij losse verkoop. Mensen die alsnog een boek willen kopen, kunnen dat op het parochiekantoor verkrijgen à € 24,50 per exemplaar. Het parochiekantoor is maandag- tot en met vrijdagochtend geopend van 10.00-12.00 uur.

    Iedereen is van harte welkom zowel bij de open dag van de MFA Keent zaterdag 12 december van 11 tot 16 uur als ’s avonds bij de inzegening van het nieuwe gezamenlijke parochiekantoor en de boekpresentatie aansluitend aan de H. Mis van 19 uur in de St. Josephkerk.

    Noot voor de redactie:
    Voor meer informatie: Joke Jongeling, PR Kerkbestuur Weert-Zuid, 06-21245712
    ---
    ---

    facebook.com/photo.php?fbid=390357337745458&set=p.390357337745458&type=1&theater&notif_t=wall

    parochiestjoseph.nl/informatie/parochiebladen/parochieblad%207-4.pdf

    Hij gaat naar de Vader !
    Het zal u waarschijnlijk niet ontgaan zijn dat ik steeds meer geboeid raak door
    het evangelie van Johannes.
    Het is het evangelie bij uitstek, waarin de relatie van Jezus met Zijn Vader tot
    uitdrukking komt, het sterkste verwoord wordt.
    Ik geef u een paar voorbeelden:
    “Jezus, die wist dat zijn uur gekomen was om uit deze wereld over te gaan
    naar de Vader en die de zijnen in de wereld bemind had, gaf hun een bewijs van
    zijn liefde tot het uiterste toe… ( Joh 13, 1)
    En iets verder: “In het bewustzijn dat de Vader Hem alles in handen had gegeven
    en dat Hij van God was uitgegaan en naar God terugkeerde, stond Hij van tafel
    op …( Joh 13, 3 ) Daarna volgt de voetwassing.
    In het veertiende hoofdstuk spreekt Jezus over zijn heengaan: “Ik ga heen om
    een plaats voor u te bereiden… en als Ik dat heb gedaan kom Ik terug om u
    op te nemen bij Mij opdat ook gij zult zijn waar Ik ben”.
    Iets verder: “Niemand komt tot de Vader tenzij door Mij. Als gij Mij zoudt kennen,
    zoudt gij ook mijn Vader kennen. Nu reeds kent gij Hem en ziet gij
    Hem”.
    Naar aanleiding van opmerkingen van Filippus gaat Jezus door over Zijn relatie
    met Zijn Vader:
    “Wie Mij ziet, ziet de Vader. …. Gelooft ge niet dat Ik in de Vader ben en de
    Vader in Mij is? De woorden, die Ik u zeg, spreek ik niet uit Mijzelf, maar het is
    de Vader die blijvend in Mij zijn werk verricht. Gelooft Mij. Ik ben in de Vader
    en de Vader is in Mij.”.
    Het vervolg heb ik al eens eerder uw aandacht gebracht, maar in het zestiende
    hoofdstuk staan ook zinnen, die in dit verband bemoedigend zijn:
    “het is niet nodig te zeggen dat ik bij de Vader uw voorspreker zal zijn,
    want de Vader zelf heeft u lief omdat gij Mij liefhebt en gelooft dat Ik van
    God ben uitgegaan. Ik ben van de Vader uitgegaan en in de wereld
    gekomen: weer verlaat ik de wereld en ga naar de Vader”.
    Dat wil dan vervolgens niet zeggen dat het een en ander van een leien dakje gaat.
    Jezus voorzegt in het vervolg dat Zijn vrienden hem alleen zullen laten…
    - dat is een pijnlijke ervaring geweest! – maar let dan op:
    “Toch ben Ik niet alleen, want de Vader is met Mij.
    Toch heb ik u dit gezegd, opdat gij vrede zoudt bezitten in Mij.
    Weliswaar leeft gij in de wereld in verdrukking, maar hebt goede moed:
    Ik heb de wereld overwonnen”
    De vet gedrukte tekst maakt duidelijk dat de Vader van ons houdt…onze liefde
    voor Zijn Zoon laat Hem niet onberoerd!
    Een eenvoudig gebed komt bij Mij boven: “Vader, geef ons een grote liefde voor
    Jezus, Uw Zoon…; Jezus breng ons dichter bij de Vader.”
    Een gezegende paastijd toegewenst!
    Pastoor J.Rosenhart St Joseph Parochie in Weert

    # vimeo.com/16896896 Uploaded 7 Plays / / 1 Comment Watch in Couch Mode
  4. Theater Tuschinski
    Operators room at Theater Tuschinski in 200
    Coordinates 52.36619°N 4.894596°E
    Alternate names Pathé Tuschinski
    Type Movie theater
    Architectural style Art Nouveau, Art Deco, Amsterdam School
    Location Amsterdam, Netherlands
    Address Reguliersbreestraat 26-28
    Client Abraham Icek Tuschinski
    Current tenants Pathé
    Started 1919
    Completed 1921
    Inaugurated 28 October 1921
    Renovated 2000–2002
    Cost ca. ƒ 4,000,000
    Architect Hijman Louis de Jong

    Renovating firm Rappange & Partners

    Today movie Theater :
    Pathé Tuschinski is a movie theater in the Netherlands, in Amsterdam, originally exploited by Abraham Icek Tuschinski, who had it built in 1921 at a cost of 4 million guilders, in a spectacular mix of styles, as designed by Hijman Louis de Jong; Amsterdam School, Jugendstil, Art Nouveau and Art Deco. The main auditorium is usually the one in which movies premiere in the Netherlands.
    The facade, in its own style of Art Deco with oriental influences, was designed to help people get a feeling that they were being led into an illusion. The main auditorium was originally not designed just as a movie theatre and still has a stage and organ, on which performances are still given.
    The theatre was not only special in terms of architecture and decoration, but also electrotechnically, with revolutionary heating and ventilation, which kept the temperature even throughout the building.
    During the Second World War (1940-1945) the theatre was given the (non-Jewish) name 'Tivoli'.
    From 1998 to 2002 the whole theatre was renovated in its original style. At this time it was also expanded, with a new modern-looking wing that is connected to the old building via a corridor. The new wing added 3 extra auditoria to the theatre
    History of the Tuschinski cinema
    Abraham Icek Tuschinski (1898-1942) arrived to Rotterdam from Poland at the beginning of the 20c. The legend says he was just a poor, self-taught Jewish tailor aiming for America. Cinema was a new craze then and Tuschinski in a short period managed to open four cinemas in Rotterdam. In 1917, Tuschinski moved with his brothers in law, Gerschtanowitz and Ehrlich to Amsterdam, and a year later began the construction of the big cinema in Amsterdam at the cost of 4 million guilders, using according to his own words the best people, best ideas and best materials he could get.

    The original project of the new cinema has been made by a young and later somehow unrecognized architect Hijman Louis de Jong and is a mixture of Art Deco with the style of the Dutch Amsterdam School in architecture, and Abraham Tuschinski's own taste. The architect could not to finish the building, Tuschinski fired him before the end of the construction, and two other architects were to complete the interiors.

    The cinema has been designed as an imposing building, with a big entry, an imposing Art Deco façade and two towers on both sides, rising above the neighborhood. The interiors, designed by Pieter den Besten and Jaap Gidding were very Art Deco, with strong Jugendstil influences, just as the investor wanted it to have. The main foyer was imposing, plush, somber, lit by big yellow Art Deco lamps. The walls are from covered by carvings in dark wood, glazed tiles and bronze elements.

    The huge main Tuschinski auditorium had an allure of an opera, with two big balconies one above the other, hanging above the audience. It had originally 1200 seats. In the side rooms, a cabaret named La Gaité, a Japanese tea room, a Moorish suite were located. Several smaller suites on higher floors were built. An elegant lift was taking the guests upstairs. The corridors of Tuschinski were built were not only to connect the various auditoria. Their labyrinth was meant to offer its guest the privacy. The cinema had a modern ventilation and heating system maintaining the same temperature throughout the whole building. In 1936, the cinema has been thoroughly renovated. The beautiful 2-inch thick woolen carpet in striking colors dates from this time.

    During the German occupation 1940-1945, Abraham Tuschinski and nearly his entire family were murdered in the Nazi concentration camps. The cinema could not bear his patron's Polish-Jewish name – it has been renamed to "Tivoli". After the war, Tuschinski returned to its glory.

    Tuschinski as a stage
    Tuschinski's main hall has a wide stage with large cinema organ Wurlitzer-Strunk installed there in 1940, replacing an earlier Wurlitzer model 160. Previously Tuschinski had also a resident 16 instruments orchestra and presented stage shows with famous singers and musicians. Maurice Chevalier, Judy Garland, Marlene Dietrich, Edith Piaf, Dizzy Gillespie, Fats Domino, Dionne Warwick - all of them had concerts in this auditorium. The resident orchestra was disbanded in 1969 and the organ ceased to play before the movies in 1974.

    Recent years
    The old cinema needed renovation. First in 1984, the whole cinema carpet has been redone using the original thread in Morocco. Somehow, despite having the identical colours and the original thread, the carpet’s patterns have been lost. Still the effort was enormous. The carpet for the main foyer was 50m long and had to flown in one piece to Amsterdam by a KLM plane. KLM covered the cost of this cargo (more than $ 100.000). In 1998-2002 Tuschinski has been thoroughly rebuilt with the aim to restore it as a historical monument. The old original mural has been discovered and the painstaking restoration of the interiors performed. At the back of the old cinema, a modern annex has added with three more screens. The technical equipment of the cinema has been modernized.

    Tuschinski cinema today
    Today, the Tuschinski cinema belongs to the big distributor Pathé. It has three screening rooms in its old part and three in its new wing. The nearby newly built Pathé Munt cinema has additional 12 screens.
    The main auditorium of Tuschinski audience has been reduced to 740 sets including love seats and private boxes. You may order wine and small meals to your private box. The Tuschinski's auditoria are also available for special events, concerts, and weddings. All red carpet premieres in Amsterdam take place at Tuschinski with stretched limousines bringing celebrities to its front among the crowd of the cinema by the movie lovers.

    Pathé Tuschinski; Reguliersbreestraat 26-34, 1017 CN Amsterdam
    For reservations call: 0900-1458
    Homepage:
    tuschinski.nl
    Joseph Dinkelaar vist the theater from 1954

    Het Theater Tuschinski was vóór de oorlog de meest spraakmakende bioscoop van Nederland.

    Het werd in 1921 geopend door de bioscoopmagnaat Abraham Tuschinski die hier alle registers opentrok van de zogenaamde Tuschinski-stijl, die in alle door hem gestichte bioscopen herkenbaar was. In 2000-2002 is het gebouw gerestaureerd en teruggebracht naar de situatie van 1921-1936, de periode dat Abraham Tuschinski er de scepter zwaaide. Tegenwoordig vormt het theater onderdeel van het Pathé-concern, dat aansluitend aan de Vijzelstraat een nieuwe bioscoop heeft gebouwd, Pathé de Munt. Het complex bevat na de heropening van het oude Tuschinski in totaal 19 zalen en ruim 4000 stoelen.

    Opkomst en val van Abraham Tuschinski
    c (1886-1942) was een joodse vestenmaker die in 1904 uit Polen naar Rotterdam was gekomen met de bedoeling om vanaf hier naar Amerika over te steken. Hij bleef echter in Rotterdam, waar hij een eenvoudig logement voor Poolse emigranten begon, en vervolgens in 1911 een bioscooptheater.Twintig jaar later bezat hij acht bioscopen, waarvan de meeste in Rotterdam en één in Amsterdam, het Theater Tuschinski. Tussen de beide wereldoorlogen was hij de beroemdste bioscoopmagnaat van Nederland. Tuschinski drukte een sterk persoonlijk stempel op wat hij liet bouwen en inrichten, waardoor men met recht van een Tuschinksi-stijl kon spreken, synoniem voor flamboyant, weelderig, extravagant en ambitieus want, naar eigen zeggen, hij streefde altijd naar “het grootste van het grootste”.

    Toen Tuschinksi al enkele bioscopen in Rotterdam had geopend, besloot hij in 1916 de sprong naar Amsterdam te wagen. Hij begreep dat hij hier met iets bijzonders moest aankomen, want, zoals hij later in het blad Tuschinski Nieuws uit de doeken deed: “Amsterdam heeft vele theaters, maar als ik er een bouw, dan moet het alle andere ver overtreffen [….. ] grootsch als een tempel en fraai als een paleis, een theater dat zijn weerga in Europa nog niet heeft, en zelfs het verwende Amsterdamsche publiek paf doet staan van bewondering”.

    Bouwgeschiedenis
    Het viel niet mee droom werkelijkheid te laten worden. Tuschinski liet zijn oog vallen op een stuk grond in de zogenaamde Duvelshoek tussen de Munt en het Rembrandtplein, dat toen uitgroeide tot het uitgaanscentrum van Amsterdam. Om het terrein in handen te krijgen moest hij met zo’n twintig verschillende huiseigenaren tot overeenstemming komen. Daarna moesten er nog drie makelaars aan te pas komen voordat de laatste bewoner bereid was gevonden te vertrekken. Het terrein was begin 1919 eindelijk bouwrijp. Tuschinski had toen al ruim 600.000 gulden geïnvesteerd. In de roerige jaren na de Eerste Wereldoorlog was het soms moeilijk aan bouwmaterialen te komen. Zo mochten de 1200 heipalen die Tuschinski in Duitsland had besteld het land niet uit. Daarop reisde de doortastende bioscoopondernemer zelf naar Düsseldorf af om ter plekke erop toe te zien dat de palen in een boot werden geladen waar overheen de Nederlandse vlag werd gelegd om ze de grens over te krijgen. Tijdens de bouwwerkzaamheden kreeg Tuschinski, die zich overal tot in de details mee bemoeide, hoog lopende ruzies met de architect van het gebouw, Heyman Louis de Jong (1882-1945), die zelfs tot een proces leidden. De bouw werd daarop voltooid onder leiding van ingenieur D.C. Klaphaak. Voor de inrichting en de aankleding van het interieur werd een groot aantal (sier)kunstenaars aangetrokken, onder wie Chris Bartels, Willem Kromhout, Pieter den Besten, Jaap Gidding en Dirk Jan van der Laan.

    Op 28 oktober 1921 vond dan eindelijk de opening van het nieuwe theater plaats waarvoor ruim 1500 uitnodigingen waren verstuurd. Net op tijd was toen ook het theaterorgel geïnstalleerd, een Würlitzer dat Tuschinski in Brussel voor 50.000 gulden op de kop had kunnen tikken. Het 850 orgelpijpen tellende instrument werd het wonderorgel genoemd omdat het alle mogelijke geluiden kon imiteren, van arresleebellen en vogelgeluiden tot en met de menselijke stem, hoewel een kritisch luisteraar er eerder een kruising tussen een misthoorn en een bromvlieg in hoorde. De totale kosten bedroegen uiteindelijk het destijds astronomische bedrag van circa vier miljoen gulden.

    Onderhevig aan veranderingen
    Ook na de opening werd in het gebouw verder gewerkt. Eigenlijk was het theater onder het bewind van Tuschinski nooit af. De trendgevoelige bioscoopmagnaat liet het interieur voortdurend veranderen. De vernieuwingsdrang kwam in de aanloop tot het tienjarig jubileum van het theater in 1931 tot een climax. Vele in het oogspringende elementen in het huidige interieur dateren uit die tijd.

    Tuschinski was toen op het toppunt van zijn succes. Enkele jaren later kwam de ommekeer en ging Tuschinski zijn ondergang tegemoet, zowel op zakelijk als persoonlijk vlak. In 1936 werd Tuschinski failliet verklaard. De zakelijke leiding ging in andere handen over. Hij bleef nog wel de directeur, maar nu in dienstverband. In 1939 overleed zijn enige zoon op 33–jarige leeftijd. Tijdens het bombardement op Rotterdam van 14 mei 1940 werden al zijn Rotterdamse bioscopen verwoest. Kort na de capitulatie werd Tuschinski op 22 mei 1940, als ambteloos burger de laan uit gestuurd en veranderde de naam van het Amsterdamse Tuschinski Theater in Tivoli. Op 17 september 1942 kwam Tuschinski in Auschwitz aan zijn einde. In de ingangshal van het theater werd in 1949 een herdenkingsplaquette onthuld voor de grondlegger als ook voor zijn eveneens in de oorlog vermoorde compagnons Ehrlich en Gerschtanowitz.

    De Tuschinski-stijl
    Het Tuschinski theater werd gebouwd in een extravagante stijl die het midden hield tussen Jugendstil, Art Deco en het expressionisme van de Amsterdamse school. De hoog oprijzende gevel aan de Regulierbreestraat werd bekleed met geglazuurde tegels, keramieksculpturen (afkomstig uit de Plateelaardewerkfabriek Delft) en smeedijzeren decoraties en lampen.

    # vimeo.com/16263567 Uploaded 536 Plays / / 0 Comments Watch in Couch Mode
  5. Garry Kasparov In The Holy Fire Of Revolution- Press Jos Dinkelaar -Amsterdam -The Netherlands about IDFA docu
    documentary film of Masha Novikova
    novdoc.nl/welkom.php?item=novdoc

    Masha Novikova was born in 1956 in Moscow, USSR. She studied pedagogy at the University of Moscow. And later worked as a teacher Russian language and literature. In Kazachstan she worked as a director-assistant in a German drama theater. Short before the fall of the Berlin Wall she came to the Netherlands, since then she has been living and working in Amsterdam. First Masha Novikova worked as interpretot and as a teacher Russian. She also worked as a guide in the 'Szar Peter House' in Zaandam. Later Masha started to work as an executive producer for Dutch television. At the same time she studied by Stefan Mayakowski at the 'Kunstweb' camera, script writing and filmdirection.

    Since the year 2000 she also started to film herself, she worked with mini-dv as the second film photographer for several documentaries. In 2005 she directed her first film 'Fallen Engel', documentary about traffic in East -European women who were brought to the Netherland to work as prostitues.

    Before making 'Three Comrades' Masha Novikova did some earlier work in Chechnya for documentary by Leo de Boer entitled 'Train to Grozny'. That was in April 2000, just after Grozny's total destruction. Driven by a feeling of shame about her own country, she has felt very much involved with the Chechnyan war ever since. In 2002 Masha Novikova did some shooting in Grozny for Jos de Putter's film 'Dance Grozny Dance'.

    In addition, she did several film reports on Chechnya. She also worked in 2003 with Amnesty International on a film about Lidya Yusupova, who won the Martin Ennals prize in Geneve.

    Anja Ourikh

    "Voor Novdoc doe ik vertaal- en tolkwerk en werk ik als productie- assistent. Daarnaast werk ik als docent in het primair onderwijs en geef ik Nederlandse les aan immigranten.

    Ik ben geboren in Moskou in 1977. Ik was 11 toen we naar Nederland gingen."

    Sasha Ourikh

    "Ik werk als tolk, als vertaler en als productie- assistent voor Novdoc. Verder studeer ik Filosofie en Spaans.

    Ik ben geboren in Moskou in 1978. Ik was 10 toen ik naar Nederland kwam."

    Ljana Postma

    "Ik ben geboren in Amsterdam in 1992. Elk jaar gaan we wel een paar keer naar Rusland. Mijn vader woonde een tijd in Ierland en nu in Italie. Daar ga ik ook vaak naar toe. Ik spreek dus Nederlands, Russisch en Engels. Ik volg mijn les op VWO en leer ook Frans, Duits en Spaans. Ik heb dit jaar Economie & Maatschappij als profiel gekozen. Voor NOVDOC corregeer ik teksten en help met onderzoek."

    eyeforfilm.co.uk/reviews.php?id=7846

    Garry Kasparov is/was the greatest chess player in the world, who, having beaten every human opponent, took on a monstrous blue computer and, rumour has it, won. Now he is taking on Vladimir Putin in his new role as leader of a radical opposition party that has joined a dissident collective, under the title The Other Russia. Success on this most unlevel of playing fields is far from assured.
    Masha Novikova’s revealing, if erratic, documentary exposes something that the Western media pays lip service to, namely the loss of civil rights and freedom of expression post Yeltsin. It does not name the journalists and activists murdered during this period, although occasionally they are alluded to as an ever-present threat. “Even in the Soviet era, it wasn’t as dangerous as this,” remarks an observer.
    During a year of campaigning for the general election in 2007, Kasparov has his passport confiscated (briefly), is not allowed on national television or radio and spends five days in jail for not having permission “from the proper authorities” to hold a rally, during which time he is kept in solitary and not allowed access to a lawyer. One hundred and twenty of his supporters were also locked up and 39 of them given between one and four years for carrying anti Putin banners. A trusted member of Kasparov's staff, a woman in her late twenties, was beaten unconscious by two youths with baseball bats one evening after working late at the office “as a warning.” Reluctantly, she employs a bodyguard now.
    It is impossible not to admire Kasparov’s courage as well as his outrage at what is happening to the motherland. He is a diminutive, handsome, intelligent man who appears to have a natural flair for the campaign trail, although any resemblance between this and an American election would be like comparing a donkey to a Derby winner.
    The glimpse of small town Russia, even big town Russia, is a collage of ugly architecture and crass modernisation. The girls wear skin tight jeans and old people have faces carved out of poverty. Riot police resemble frightened children confronting noisy crowds of disgruntled grannies and their disillusioned offspring. “My father was killed by the fascists,” one screams. “Hit me!”
    Democracy is dead! Long live the people! The Other Russia, with its loyal band of followers, is trapped in a world of contradiction in which assassination has been sanctioned by the security forces (secret police) and opposition to the Power That Be feels helpless because once it looks like gaining popularity Rentathugs and youth gangs, shouting “Kasparov is Judas!”, are put on threat alert.

    # vimeo.com/16231391 Uploaded 322 Plays / / 0 Comments Watch in Couch Mode

Dinkelaar Film production Diemen The Netherlands

Jos Dinkelaar Film- Producties Plus

jos.dinkelaar@gmail.com alle rechten , copy maken verboden zonder mijn schriftelijke toestemming,

Browse This Channel

Shout Box

Channels are a simple, beautiful way to showcase and watch videos. Browse more Channels. Channels