Maularia Fist is het pseudoniem van Maurits Sterkenburg, een man van ± 1.70 m wiens geboorte plaatsvond te Ede, 20-11-’87. Hij groeide op in een liefdevol gezin in Veenendaal. Zijn passies zijn die van een dichter/spoken word artist, abstract- en Kolozaïkkunstenaar en het opvoeden van huisdieren. Hij trad voor het eerst op bij Veenendaal Artistiek in 2004. Hij is lid van het collectief Kapstok uit Veenendaal, volmaakt ridder bij The Knights of the Razorblades, Meesterdichter van de Lage Landen bij de Zee, huisdichter bij Stichting Kunst Aktief en ook nog frontman van de actiegroep Veense Peper. Eerste publicatie op zijn naam is de gedichtenbundel “Voorgaande Naloper” en de tweede heet “Subtiela Bombastica, een tocht op gevoel.”. Beiden zijn uitgegeven bij Razor’s Edge editions.

“Maularia Fist is een mix van performer en dichter, zijn gedichten komen het best tot hun recht als hij ze zelf voordraagt. Dichter en gedicht zorgen voor de communicatie met de luisteraar. Hij doorbreekt graag de structuur van het gedicht om te kunnen zeggen wat hij bedoelt en hoe hij het wil laten horen. Door zijn ongestructureerd rijmen (binnenrijm en eindrijm) trekt hij de aandacht en verleent zelfs aan de banaalste werkelijkheid een muzikale air.
Zonder aarzeling durf ik hem een aanwinst te noemen in het Nederlandstalige poëtische landschap. Hij heeft het ritme beet om een creatie te verwoorden, nu nog met meer zin voor "surplace" werken aan beeldvorming: poëzie schept leven, het gedicht leeft een eigen leven, de beelden zijn vaak de levensaders.”
Thierry Deleu, recensie Vreemde eend in de bijt, 2007

“De dichter en de mens Maurits Sterkenburg zijn elkaars alter ego. Zij kennen elkaar door en door, soms lopen zij van elkaar weg, kort, want de drang tot eenheid is groot. Hun identificatie loopt parallel.
Maularia Fist is een creatief virus, veroorzaakt door hemzelf, met de bekende ziekteverschijnselen. Plotselinge waanbeelden, koude rillingen door de ruggengraat en een hevig maar gezond ziektegevoel. Hij is ziekelijk artistiek. Omdat elke ziel deze ziekte verdient. Tegenstellingen creëren, contradicties die elkaar afzwakken of juist versterken. Het onoverzichtelijke inzichtelijk maken, zoeken naar verbondenheid, onlogische en logische verbanden met elkaar in verbinding brengen. Met humor en een eigen lichaamstaal.
Maularia Fist lijkt mij een uit de hemel gevallen meteoriet, een gevallen engel die demonisch om zich heen slaat, op zijn huid (lit)tekens van Provo en Meirevolutie, hij reikt de hand naar Vinkenoog, zijn voorbeeld, hij deelt met hem de chaos in het dagelijkse leven en de relatie van dit soort chaos met de verbeeldingskracht.”
Thierry Deleu, recensie vreemde toegankelijkheid of poëzie met inspanningsverplichting, 2010