a SK project...

starring Selva,nAR,Kaynak

directed & edited by Serhat,McKrees,Koç

Tardigrad: Tiny arthropod-like animals that live principally in the water films surrounding the leaves of terrestrial lichens and mosses. From Barnes, R. D. 1964. Invertebrate Zoology. W. B. Saunders. Philadelphia.
Tardigrades (commonly known as water bears) form the phylum Tardigrada, part of the superphylum Ecdysozoa. They are microscopic, water-dwelling, segmented animals with eight legs. Tardigrades were first described by Johann August Ephraim Goeze in 1773 (kleiner Wasserbär = little water bear). The name Tardigrada means "slow walker" and was given by Spallanzani in 1777. The biggest adults may reach a body length of 1.5 mm, the smallest below 0.1 mm. Freshly hatched larvae may be smaller than 0.05 mm.

More than 1000 species of tardigrades have been described. Tardigrades occur over the entire world, from the high Himalayas (above 6,000 m), to the deep sea (below 4,000 m) and from the polar regions to the equator.

The most convenient place to find tardigrades is on lichens and mosses. Other environments are dunes, beaches, soil and marine or freshwater sediments, where they may occur quite frequently (up to 25,000 animals per litre). Tardigrades often can be found by soaking a piece of moss in spring water.

Tardigrades are polyextremophiles and are able to survive in extreme environments that would kill almost any other animal. Some can survive temperatures close to absolute zero (-272 °C ), temperatures as high as 151 °C (303 °F), 1,000 times more radiation than any other animal[5], nearly a decade without water, and even the vacuum of space.

en.wikipedia.org/wiki/Tardigrada

Bilimadamlari Rus Soyuz füzesiyle fırlatılan Avrupa uzay aracı FOTON-M3’teki tardigradların 270 km irtifada uzay boşluğuna bırakıldıklarını belirttiler. Bu araştırma sonrasında Dünya’ya dönen kapsüldeki tardigradların büyük bölümünün, sadece uzay boşluğuna değil, dünya ortamından en az bin kat fazla ve yaşayan organizmaların büyük bölümü için öldürücü ultraviyole (mor ötesi) ışınlarına dayanmayı başardıklarını gören bilim adamları, minik hayvancıkların suyla temas eder etmez hiçbir biyolojik değişiklik göstermeden derin uykularından (hibernation) uyandıklarını ve hatta normal şekilde çoğalmaya başladıklarını fark ettiler.
Araştırmaya katılanlardan İsveç’in Kristianstadt Üniversitesi’nden İngemar Jönsson, "Bu hayvancıkların, uzay boşluğunun bu kadar aşırı koşullarına maruz kalmalarına rağmen yaşamayı başarmaları bir gizem" diye konuşurken, bilim adamları, bu yaratıkların böylesine dayanıklı olmalarını hücresel adaptasyonlarına bağlıyorlar.
Sıfırın altında 272 dereceden artı 151 derece sıcaklığa kadar dayanabilen bu hayvancıkların ayrıca atmosferin 300 katı basınçtan da etkilenmedikleri görüldü.
Genellikle yosun ve likenler doğal yaşam alanları olan tardigradlar, çok uzun süre, bazen yıllarca susuz kalmaya ve kuraklığa dayanabiliyor, bitki ve suyun bulunduğu her yerde toprakta, denizlerde ve tüm enlemlerde yaşayabiliyorlar.

sıfırın altında 272 dereceden artı 151 derece sıcaklığa kadar dayanabilen, atmosferin 300 katı atmosfer basıncına bana mısın bile demeyen bu ayılar, uzayda da yaşamayı başarmış. current biology dergisinin haberine göre geçen eylülde bir rus soyuz füzesiyle fırlatılan avrupa uzay aracı foton-m3’teki tardigradlar 270 km irtifada uzay boşluğuna bırakılmışlar. sadece uzay boşluğuna değil, dünya ortamından en az bin kat fazla ve yaşayan organizmaların büyük bölümü için öldürücü ultraviyole ışınlarına dayanmayı başardıklarını gören bilim adamları, minik hayvancıkların suyla temas eder etmez hiçbir biyolojik değişiklik göstermeden derin uykularından uyandıklarını ve hatta normal şekilde çoğalmaya başladıklarını fark etmişler.

Tardigrad böceği, büyüklüğü bir toplu iğne başından fazla olmayan, doğadaki "en dayanıklı" canlılardan biridir. Laboratuvar deneylerinde -2720C'de helyum içine atılmış; eksi 1920C'de 20 ay süreyle bırakılmış ve 920C de eter, alkol ve diğer zararlı kimyasal maddeler içine atılarak haftalarca kaynatılmış olan Tardigrad, normal ısıya döndürülüp, su verildiğinde tekrar yaşamaya başlamıştır. Bu minik canlının beyni, iki gözü ve sindirim sistemi vardır. Ancak kalp ve akciğerleri yoktur. Kuru ortamlarda büzülerek dokularındaki suyun buharlaşmasını sağlar. Bu sırada Tardigrad'ın oksijen tüketimi hemen hemen durur. Kurumuş Tardigradlar rüzgarla başka yerlere taşınır ve gittikleri yeni bölgelerde elverişli ortam bulunca (ıslak yosunlar ya da nemli yerler gibi) tekrar yaşama dönebilirler.

Loading more stuff…

Hmm…it looks like things are taking a while to load. Try again?

Loading videos…