Issameldien Mohamed Mahmud | 31 jaar l Eritrea

nieuwkomer
––
hoger opgeleide vluchteling

"De inburgeringscursus vond ik niet echt moeilijk. Nou, alleen de onregelmatige werkwoorden dan. Voor analfabeten is de cursus waarschijnlijk wel lastig, maar ik heb Business Administration gestudeerd in Eritrea. Deze studie heb ik helaas niet kunnen afmaken waardoor ik nu geen diploma bezit. Het meest leerzame van de inburgeringscursus voor mij waren de lessen over werken in Nederland. We kregen informatie over op wat voor manier Nederlanders werken, en hoe ze een baan vinden. Dat laatste gaat hier op een andere manier dan in Eritrea. Daar is het een beetje ouderwets, er wordt niet gevraagd om een sollicitatiebrief. Het gaat meestal via-via. Hier is het systeem moderner, maar ook ingewikkelder. Wat ik niet begrijp is waarom het DWI toentertijd niet tegelijkertijd met de inburgeringscursus korte beroepsopleidingen aanbiedt. Ze zeiden: ‘’Hier heb je de letters a, b, c, d, e en zoek het zelf verder maar uit.’’ Dat kan toch niet? Om een goede baan in Nederland te vinden, heb ik een diploma nodig. En daar moet ik de taal goed voor beheersen. Zeven maanden lang heb ik een intensieve taalcursus gevolgd aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, maar toen ik eenmaal aan een echte studie wilde beginnen werd ik in 2009 teruggeroepen door het DWI. De organisatie UAF, Stichting voor Vluchteling-Studenten, wilde meebetalen aan mijn studie maar de gemeente zei: geen werk, geen geld. Ik geloof dat dit nu wel veranderd is. Het blijft toch het grootste probleem van de meeste vluchtelingen. We kunnen niet verder leren. Dit verhindert de integratie.
Momenteel werk ik voor een uitzendbureau, horeca- of schoonmaakklusjes. Het stomme is dat ik tijdens mijn werk met de andere buitenlanders alleen maar Engels spreek. In Amsterdam-Noord, mijn woonbuurt, communiceer ik in de supermarkt ook alleen Engels of Arabisch. En met mijn vrienden praat ik in de taal van thuis: Tigrigna. Zo schiet het toch nooit op haha? Gelukkig heb ik via een project waarin een Nederlandse vrijwilliger een vluchteling een maand lang helpt met de taal, een goede vrouw ontmoet. Inmiddels noem ik haar mijn tweede moeder. Met haar blijf ik het Nederlands oefenen. Toch verhuizen veel vrienden van mij naar Canada of Engeland omdat de spreektaal daar Engels is.
Vorig jaar ben ik getrouwd met een Soedanese vrouw. Afgelopen zomer hebben we het gevierd. De bruiloft duurde zeven dagen, de mooiste dagen van mijn leven. Ik hoop dat ze nog voor de kerst naar Nederland mag komen. Mijn vrouw heeft een bachelor Zorg en Gezondheid, misschien kan ze hier direct aan een master beginnen. Dan wordt het hopelijk allemaal wat makkelijker."
*Interview & tekst | DAAN BORREL

"Ik ben Issameldien"
regie, camera & montage
KIM BUISMAN
MAAIKE GROET

eindredactie
HILBERT KAMPHUISEN

productie
DUS

in opdracht van
Dienst Werk en Inkomen | RVE Educatie & Inburgering

Loading more stuff…

Hmm…it looks like things are taking a while to load. Try again?

Loading videos…