Angelos Tzivelekis poetry

  1. Ανοίγει το στόμα
    καταπίνει λαίμαργα
    ολόκληρο το χέρι
    με το ξυράφι.
    Στο στομάχι
    σφάζει τα παιδικά χρόνια.
    Οι δαίμονες αιμορραγούν
    208 κόκαλα μέσα σε δέρμα
    χωρίς ψυχή
    καταρρέει
    σε μιαν αόρατη ομίχλη
    τον αναζητά
    του ανήκει
    η λέξη “μονόδρομος”
    χαραγμένη από μέσα.

    Σκουπίζει τις σιωπές
    απ τα μάτια
    ουρλιάζοντας
    σταμάτα …
    με αποτελειώνεις
    το μπορείς
    το κάνεις
    γιατί ;

    Θα μπορούσε να γίνει γκόμενα του
    αν ήθελε
    τον αγάπησε όμως
    αλλιώς.
    Εκείνος την κρίνει
    την δικάζει
    την ελευθερώνει.
    Όσα λέει
    της καίνε το μυαλό
    ο τρόπος του
    – που τόσες φορές τον αποκάλεσε ανελέητο -
    οι αλήθειες του …
    Περνά τις ρωγμές της
    την κατοικεί
    γίνεται πόνος

    ο πόνος που μέχρι τώρα δεν γνώρισε !

    # vimeo.com/108839722 Uploaded 84 Plays 0 Comments
  2. Από σκοτεινά μονοπάτια
    ξεπροβάλλεις γυμνή
    με φθαρμένα οστά
    φασκιωμένα
    πρόχειρους έρωτες.

    Στη ράχη
    μαστίγια βλέμματα
    στα χείλη
    ραμμένες σιωπές.
    Οι ουλές που χάραξες
    αυταρχικοί οικοδεσπότες
    ενός έρημου βίου.
    Ο ήχος τους κόκκινος
    κυλά στις φλέβες
    σα μεταλλικές παπαρούνες.

    Στον δήμιο μπροστά, γονατίζεις
    υποτακτικά.
    Του φιλάς το χέρι
    ρουφώντας του θάνατο.
    Στους βολβούς των ματιών
    περιστρέφονται όνειρα
    σκιές και μαύρα πουλιά
    τελευταία πνοή
    η ομίχλη.

    Υπάρχεις και δεν υπάρχεις.

    # vimeo.com/122016373 Uploaded 121 Plays 0 Comments

Angelos Tzivelekis poetry

AngelosTzivelekis

poems

Browse This Channel

Shout Box

Heads up: the shoutbox will be retiring soon. It’s tired of working, and can’t wait to relax. You can still send a message to the channel owner, though!

Channels are a simple, beautiful way to showcase and watch videos. Browse more Channels.