De blinden

toneelhuis.be/#!/nl/production/de-blinden

De blinden is een gezamenlijk project van alle theatermakers en acteurs van Toneelhuis, net zoals De geschiedenis van de wereld in 10 ½ hoofdstuk (2009) en Middenin de nacht (2011).

-

FR
toneelhuis.be/#!/fr/production/de-blinden-les-aveugles

À l’instar des spectacles Une historie du monde en dix chapitres et demi (2009) et Au beau milieu de la nuit (2011), Les aveugles est un projet collectif de l’ensemble des créateurs et acteurs de la Toneelhuis.

-

EN
toneelhuis.be/#!/en/production/de-blinden-blind

Like De geschiedenis van de wereld in 10 ½ hoofdstuk (The History of the World in 10½ Chapters, 2009) and Middenin de nacht (In the Middle of the Night, 2011), De blinden is a collective project involving all the Toneelhuis theatre-makers and actors.

# vimeo.com/103915124 Uploaded

De blinden

Toneelhuis Business

toneelhuis.be/#!/nl/production/de-blinden

De blinden is een gezamenlijk project van alle theatermakers en acteurs van Toneelhuis, net zoals De geschiedenis van de wereld in 10 ½ hoofdstuk (2009) en Middenin de nacht (2011).

De blinden (1890)…


+ More

toneelhuis.be/#!/nl/production/de-blinden

De blinden is een gezamenlijk project van alle theatermakers en acteurs van Toneelhuis, net zoals De geschiedenis van de wereld in 10 ½ hoofdstuk (2009) en Middenin de nacht (2011).

De blinden (1890) is een stuk van Maurice Maeterlinck, tot nog toe de enige Belgische winnaar van de Nobelprijs Literatuur. De blinden gaat over een groep van blinden in “een oeroud bos in het hoge noorden, voormenselijk van aanblik, onder een hemel uitbundig bezaaid met sterren”, zoals Maeterlinck het bij de aanvang van zijn stuk omschrijft.

De blinden wachten op de terugkomst van hun gids. Langzaam beginnen ze te beseffen dat hun gids dood is en dat ze op zichzelf zijn aangewezen. De blinden weten niet wat ze moeten doen. Ze draaien rond elkaar met hun zinnen, weten niet waar ze zijn, wat ze zijn en wat er precies gebeurt. Dit nog altijd beklemmende stuk kondigt Samuel Becketts Wachten op Godot aan.

Toch gaat Guy Cassiers een andere richting uit met zijn interpretatie. Hij concentreert zich niet op de metafysische angst, maar op de maatschappelijke onzekerheid bij het wegvallen van een politieke leider. Voor Cassiers is het bos het theater zelf, waarin de toeschouwers verdwalen op zoek naar betekenis. De tekst van Maeterlinck wordt op de voet gevolgd, maar de makers en de acteurs krijgen een grote vrijheid om een aantal beelden, taferelen of tableaux vivants te bedenken.

Samen met het hele Toneelhuisteam wil Guy Cassiers van de enscenering een politiek statement maken over de verantwoordelijk van het individu en over de plek van de machthebber.

Maeterlinck (1862-1949) wordt tot de symbolisten gerekend. De symbolisten waren meer begaan met het afbeelden van de spirituele dan de materiële wereld. De stukken van Maeterlinck kenmerken zich door afwezigheid van actie en conflict. De personages zijn vaag en anoniem. Veel belangrijker zijn sfeerschepping en een poëtisch taalgebruik. De voortdurende aanwezigheid van de dood is een belangrijk thema.

-

FR
toneelhuis.be/#!/fr/production/de-blinden-les-aveugles

Les aveugles

À l’instar des spectacles Une historie du monde en dix chapitres et demi (2009) et Au beau milieu de la nuit (2011), Les aveugles est un projet collectif de l’ensemble des créateurs et acteurs de la Toneelhuis.

Les aveugles (1890) est une pièce de Maurice Maeterlinck (1862-1949), le seul Belge à avoir reçu le Prix Nobel de littérature jusqu’à présent. Maeterlinck se compte au rang des Symbolistes, plus concernés par la représentation du monde spirituel que matériel. Les pièces de Maeterlinck se caractérisent par l’absence d’action et de conflit. Les personnages sont flous et anonymes. Instaurer une atmosphère et avoir recours à un langage poétique sont les buts primordiaux, la présence lancinante de la mort, un thème important.

Les aveugles parle d’un groupe de non-voyants dans « une très ancienne forêt septentrionale, d’aspect éternel, sous un ciel profondément étoilé », comme le décrit l’auteur au début de sa pièce. Le groupe attend le retour du guide. Peu à peu, ils se rendent compte que leur guide est mort et qu’ils sont abandonnés à leur sort. Les aveugles, désemparés, ignorant où ils sont ou ce qui se passe, tournent en rond à tâtons. Cette pièce, toujours aussi oppressante, annonce En attendant Godot de Samuel Beckett.

Néanmoins, l’interprétation de Guy Cassiers adopte une autre orientation. Il ne se concentre pas sur l’angoisse métaphysique, mais sur l’incertitude sociale qu’entraîne la disparition d’un dirigeant politique. Pour Cassiers, la forêt est le théâtre dans lequel les spectateurs en quête de sens s’égarent. Le texte de Maeterlinck est suivi à la lettre, mais les créateurs et les acteurs s’accordent une grande liberté dans les images, les scènes ou tableaux vivants qu’ils imaginent.
Avec l’ensemble de l’équipe de la Toneelhuis, Guy Cassiers veut faire de cette mise en scène un manifeste politique portant sur la responsabilité de l’individu et la place du détenteur du pouvoir.

-

EN
toneelhuis.be/#!/en/production/de-blinden-blind

The Blind

Like De geschiedenis van de wereld in 10 ½ hoofdstuk (The History of the World in 10½ Chapters, 2009) and Middenin de nacht (In the Middle of the Night, 2011), De blinden is a collective project involving all the Toneelhuis theatre-makers and actors.

Les aveugles (1890), translated into English as The Blind, is a play by Maurice Maeterlinck (1862-1949), the only Belgian Nobel Prize winner to date. Maeterlinck is regarded as a symbolist. The symbolists invited a reaction in favour of the spiritual rather than the material world. Maeterlinck’s plays are characterized by an absence of action and conflict, the characters are vague and anonymous. Far more importance was attached to creating atmosphere and using language poetically. The constant presence of death is an important theme.

The Blind is about a group of blind people in “a very ancient northern forest, eternal of aspect, beneath a sky profoundly starred”, as Maeterlinck describes it at the beginning of his play. The blind await the return of their guide. Gradually it dawns on them that their guide is dead and that they have to rely on themselves. They don’t know what to do. They go round in circles with their sentences, they don’t know where they are, what they are and what exactly is happening. This still oppressive play heralded Samuel Beckett’s Waiting for Godot.

Guy Cassiers’ interpretation, however, takes it in a different direction. He concentrates not on the metaphysical fear, but on the social uncertainty caused by the sudden absence of a political leader. Cassiers sees the forest as the theatre in which the audience loses its way in its search for meaning. While adhering closely to Maeterlinck’s script, the theatre-makers and actors are given the freedom to come up with images, scenes or tableaux vivants.

Guy Cassiers, along with the whole Toneelhuis team, is looking to make a political statement about the responsibility of the individual and about the place of the leader.

Browse This Channel

Shout Box

Heads up: the shoutbox will be retiring soon. It’s tired of working, and can’t wait to relax. You can still send a message to the channel owner, though!

Channels are a simple, beautiful way to showcase and watch videos. Browse more Channels.