Matchbox on Tour

  1. In Limburg bestond het duo uit Jack Mulele en Niels Vaes. Naar aanleiding van de samenwerking met CIAP maakte Niels een aantal 'kalk-tags' in Hasselt. De gekalkte woorden zijn geleend van het NADSAT, een fictieve jongerentaal uitgevonden door Anthony Burgess (schrijver van 'A Clockwork Orange'). De schrijver dacht in de jaren '70 dat dit de jongerentaal van de toekomst zou worden. Het heeft een agressieve connotatie en dit is een verwijzing naar het thema 'geweld' dat Niels Vaes heel hard interesseert.

    Meer info:
    http://www.nielsvaes.com
    http://www.kunstwerkt.be

    # vimeo.com/73935033 Uploaded
  2. Na CIAP in Limburg verhuisde Matchbox naar Tervuren in Vlaams-Brabant. Daar stond onze magische kunstdoos voor het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika. Deze nieuwe locatie bracht ook twee nieuwe kunstenaars met zich meebrengen, namelijk Hannelore van Dijck en Carlos Ramirez.

    INTERVIEW MET DE KUNSTENAARS

    Wat hebben jullie gemaakt?
    Hannelore Van Dijck: Het is een videoinstallatie geworden. We hebben elk apart in het museum rondgelopen en gefilmd. Daarna hebben we de beelden samengevoegd tot één geheel. Het medium film leek ons de beste optie omdat in het museum de dualiteit reëel versus irreëel sterk aanwezig is. Bij bezoekers hoor je vaak de vraag: "is dit nu echt?". Alles wat hier tentoongesteld staat is authentiek en komt van Afrika maar het wordt op zo'n wijze geplaatst en geëxposeerd dat het niet meer werkelijk lijkt. Het is geen natuurlijke afspiegeling van Afrika terwijl dat wel de bedoeling was: om mensen te laten zien hoe Afrika er werkelijk uitziet. Je kan daardoor niet anders dan met film of foto's werken want als je hiervan nog eens een tekening of een schilderij maakt, maak je een onwerkelijk beeld van iets dat op zich al onwerkelijk lijkt, waardoor het zijn kracht verliest.
    Carlos Ramirez: We willen de bezoeker een reflectie van het museum geven buiten de muren van het gebouw. Het is spelen met de dualiteit 'buiten - binnen', vermits de Matchbox effectief buiten staat maar tegelijkertijd ook een deel is van het museum. Wij brengen de binnenkant ervan als het ware naar buiten.

    +Waarom hebben jullie apart gefilmd?
    Hannelore: Dat is een gevolg van de zoektocht naar een manier van samenwerken. Hoe creëer je een nieuwe beeldtaal die eigen is aan ons beiden terwijl wij elk een zeer eigen manier van werken hebben? Daardoor dachten we: we maken elk beelden op ons eigen ritme en zetten dezen vervolgens bij elkaar. In eerste instantie heb je de vraag: "hoe nemen wij het museum waar?", en in tweede instantie: "hoe reageren onze beelden ten opzichte van elkaar?".

    +De videofilm is een splitscreen van twee beelden die boven elkaar staan. Ik voelde meteen wie welk deel gefilmd heeft. Dat van Hannelore is een letterlijke registratie en zeer statisch, dat van jou is meer gemonteerd en surrealistischer.
    Carlos: Ik zocht naar een ander verhaal. Iets dat niet meteen zichtbaar of zelfs bespreekbaar is, namelijk de dromen van de schaduw binnen het museum. Het verhaal dat niet wordt verteld. Een voorbeeld: morgen leg ik hier een schat van goud voor je neer. Je zegt: "wow", maar je weet niet wat erachter steekt, hoeveel mensen ik misschien hiervoor vermoord heb. Dat vertelt men ook niet in dit museum, maar je voelt het wel. Het gebouw transpireert de waarheid.

    +Het is net datgene waarmee het museumbestuur nu komaf mee wil maken door een nieuw gebouw naast het bestaande te plaatsen.
    Hannelore: Ik denk dat het heel moeilijk is voor het museum om van zijn koloniale connotatie afstand te nemen. Het hangt hier gewoon binnen. Het museum kan er volgens mij niet vanaf geraken zonder een nieuw gebouw te zetten.
    Carlos: In het weekend komen hier Afrikaanse koppels hun trouwfoto's laten trekken. In de tuin, dichter bij het museum en zelfs binnen. Ze zijn er trots op. Voor hen is dit een verzameling van het rijkdom van hun cultuur. Ze willen het graag tonen. Langs de andere kant is er natuurlijk ook de Afrikaan die hier zou staan en zeggen dat dit gebouw medeplichtig is aan het kolonialisme.
    Hannelore: Dat dubbel gevoel moet in een context geplaatst worden. Door een nieuw gebouw erbij te plaatsen, kan men dit beter vertellen en duidelijk maken.

    +Hoe is de samenwerking verlopen?
    Carlos: Het was een kwestie van veel dialoog en van luisteren naar elkaar: organiseren en produceren in samenspraak. Ghandi heeft ooit gezegd: "als je iets doet zonder mij, doe je het tegen mij". Dat duidt meteen op de waarde van onze ontmoetingen. Je mag op je eigen werken, geen probleem, mits het op voorhand besproken is.

    +Dat is exact wat jullie gedaan hebben. Jullie hebben niet samen één beeld gemaakt, maar twee beelden die in samenspraak zijn met elkaar.
    Hannelore: Inderdaad. We hebben beiden iets op ons eigen gemaakt, maar in overleg. Vervolgens hebben we alles samengebracht waardoor beide delen met elkaar reageren en één geheel vormen.

    # vimeo.com/73938000 Uploaded
  3. Voor de West-Vlaamse halte van Matchbox on Tour in Oostende hebben Kristin Rogghe en Guy Kabeya Muya een videowerk gemaakt. Het uitgangspunt van het werk was Oostende zelf, meer bepaald het spanningsveld dat er aanwezig is en veroorzaakt wordt door migratie. Op de dijk prijkt het standbeeld van Koning Leopold II, symbool voor het kolonialisme waarbij mensen uit het Westen naar Afrika trokken. Oostende vandaag is één van de zenuwknopen binnen de migratie van Afrika naar het Westen. Beide migratiestromingen brachten en brengen sociale conflicten teweeg.

    Het thema is organisch uit de samenwerking gevloeid omdat beide kunstenaars, door achtergrond of ervaring, dezelfde interesses delen rond onderwerpen als migratie, de relatie Afrika-Europa en globalisering. Beiden volgen de actualiteit omtrent deze onderwerpen nauw op en zijn er op een zeer geëngageerde manier actief mee bezig.

    Voor Matchbox on Tour hebben Kristin en Guy zich in de eerste plaats laten inspireren door de gesprekken met elkaar en met andere mensen die ze ontmoetten en interviewden in Oostende. Het betreft korte interviews met passanten op de dijk - meestal Belgische toeristen - over de 'gastvrijheid' in de stad en hun perceptie en kennis van het standbeeld van Leopold II, alsook gesprekken met verschillende immigranten zonder papieren die ze hebben aangetroffen in de stad. Het thema gastvrijheid gebruiken ze als een perspectief om het centrale thema van diversiteit te benaderen. Gastvrijheid als ruim begrip, in de zin van op welke manier 'wij' als gastheer en 'zij' als gasten zich opstellen ten opzichte van elkaar en hoe men die rollen vervult of zouden moeten vervullen. Ook puur visueel heeft Oostende, en dan vooral de haven, de kunstenaars geprikkeld.

    In de eerste plaats is het de bedoeling dat de toeschouwer zonder enige extra uitleg geprikkeld wordt door het videowerk en dat men zich vragen begint te stellen over het onderwerp dat aan bod komt. Er is weinig geweten over de migratieproblematiek. De meeste meningen reiken niet verder dan de typische cliché's waarbij gesteld wordt dat migranten willen profiteren van het Westen en dat wij niet in staat zijn om de grote toestroom op te vangen. Alsook bekijkt de autochtoon de situatie vooral vanuit zijn eigen bekommernissen die hier het gevolg van zijn en heeft daarbij soms weinig oor voor de problemen van de vluchtelingen.

    Kunst kan een plaats zijn waar aan de cliché's ontsnapt kan worden. Het kan een ander licht werpen op de realiteit. Voor dit project gingen Kristin en Guy luisteren aan de andere kant, de kant van de immigranten waarbij ze de getuigenissen verwerkten tot een voice-over die de leidraad vormt van de film.

    Voor beide kunstenaars was het belangrijk om samen één geheel te creëren en om niet twee aparte werken te presenteren. Ze zijn vertrokken vanuit de idee dat artistieke samenwerking een interessante manier is van interculturele communicatie. Het proces om iets door de ogen van iemand anders proberen te bekijken geeft nieuwe inzichten en opent een horizon. Dit geldt zowel voor de toeschouwer als voor de kunstenaar.

    # vimeo.com/73935032 Uploaded

Matchbox on Tour

KUNSTWERKT

Van april tot en met november 2011 trok een heel bijzondere tentoonstelling door Vlaanderen.
Matchbox on Tour was een tentoonstellingsproject op wielen. De kunstenaarsbox hield in elke provincie halt. Een exclusief kunstenaarsduo ging er aan de slag…


+ More

Van april tot en met november 2011 trok een heel bijzondere tentoonstelling door Vlaanderen.
Matchbox on Tour was een tentoonstellingsproject op wielen. De kunstenaarsbox hield in elke provincie halt. Een exclusief kunstenaarsduo ging er aan de slag rond diversiteit.

De box bood 2 kunstenaars de ruimte om hun visie op diversiteit en kunst tentoon te stellen, met een directe link naar de plaats waar de box gehuisvest werd.

De nadruk lag voor deze editie op de interculturaliteit binnen de samenleving. Om dat te vertalen naar beeldende kunst, was de inbreng van ZebrArt uiterst belangrijk. ZebrArt biedt gevluchte kunstenaars een platform. Uit hun pool van niet-westerse kunstenaars worden 5 mensen uitgenodigd een duo te vormen met een westerse kunstenaar die curator Pieter Vermeulen aantrekt. Verschillende mensen, onderlegd in verschillende disciplines, elk met andere etnische wortels, andere vormen van beeldexpressie. Matchbox on Tour is het rijdend bewijs dat kunst van en voor iedereen is.

Meer info:
http://matchboxontour2011.blogspot.be/
http://www.kunstwerkt.be

Browse This Channel

Channels are a simple, beautiful way to showcase and watch videos. Browse more Channels.